Życie i praca w Holandii

Historia Holandii

Z góry zaznaczam, że nie jestem historykiem, a to opracowanie ma tylko z grubsza ukazać historię Holandii. Proszę więc absolwentów studiów historycznych, aby nie czepiali się mnie jak rzep psiego ogona, za jakieś ewentualne nieścisłości.

Kilkaset lat przed naszą erą na ziemiach obecnej Holandii pojawili się Celtowie, a cywilizowany świat pierwszy reprezentował na tych terenach Juliusz Cezar, który dotarł tu w pierwszym wieku przed naszą erą. To właśnie Rzymianie założyli tu pierwsze miasta, istniejące do dziś. Mowa na przykład o Nijmegen czy Utrechcie. W owych czasach tereny te zamieszkiwały plemiona germańskie, niemal wprost wywodzące się od Celtów. W czwartym wieku naszej ery rozpoczęło się na tych terenach panowanie Franków, które trwało mniej więcej do wieku ósmego, dziewiątego, kiedy to po podziale monarchii Karola Wielkiego, znaczna część dzisiejszej Holandii weszła w skład Niemiec.

W wiekach średnich na terenie dzisiejszej Holandii zaczęły powstawać coraz mniejsze i coraz liczniejsze hrabstwa i księstwa, których większość została zjednoczona w XV wieku przez Burgundów, dzięki podbojom i małżeństwom dynastycznym. W roku 1477 cała Holandia, wraz z częścią Belgii i Luksemburga przeszła pod panowanie Habsburgów, a od roku 1556 linii hiszpańskiej tej dynastii.

Rok 1572 to wybuch protestanckiego powstania przeciw władzy Hiszpanii, którego skutkiem było podpisanie w 1579 roku Unii Utrechckiej, która zakładała utworzenie wspólnej armii i systemu pieniężnego, przy jednoczesnej szerokiej autonomii poszczególnych prowincji. Unia ta rozpoczęła proces późniejszego rozbicia kraju na dwie części, z których powstały dzisiejsza Holandia i Belgia. Kontynuowanie walk z Hiszpanią umożliwiło Holandii odbicie jej kolonii w Indiach, Afryce i Ameryce. Po kolejnych wojnach, w roku 1648 Hiszpania uznała niepodległość Zjednoczonych Prowincji, która od końca XVI wieku przeżywa szybki rozkwit, dzięki silnemu rozwojowi handlu zamorskiego, właśnie w miastach holenderskich.

Potęga i wielkość Holandii podupadła w wieku XVIII, kiedy to w wyniku wojen z innymi państwami kolonialnymi: Hiszpanią, Anglią i Francją kraj utracił znaczną część swoich kolonii, co oczywiście musiało negatywnie odbić się na gospodarce. Po różnych perypetiach, takich jak przyłączenie do Francji lub połączenie z Belgią, w roku 1848 uchwalono konstytucję dającą początek pewnym przemianom w kraju. W wieku dwudziestym, w czasie obu konfliktów światowych Holandia ogłaszała neutralność, co niestety w czasie II wojny światowej nie uchroniło jej od czteroletniej okupacji przez wojska III Rzeszy, w czasie której, na uchodźctwie w Londynie działał rząd emigracyjny, z królową Wilhelminą na czele. Po zakończeniu wojny, kolonie otrzymały szeroką autonomię lub nawet niepodległość, a kraj zerwał z tradycyjną neutralnością, przystępując do NATO i Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.